Dag 1 Aankomst in Banjul-Gambia

13-03-09 Niets vermoedend wat me te wachten stond ging ik met m'n zus naar Gambia. Zij was hier al twee keer geweest en wilde het mij dolgraag laten zien. Een week op vacantie, dat kreeg ik van haar cadeau. Het vliegtuig was netjes geland, we waren ver van koud Nederland en stapten warm Afrika binnen. En ja, mijn eerste indruk op het vliegveld was dat de mensen echt heel donker van huidskleur zijn! Vanaf het vliegtuig werden we met de bus naar het hotel gebracht en onderweg waanden we ons direkt in de Afrikaanse sfeer door de warmte en bij het zien van de bevolking. Aangekomen bij het hotel Senegambia in het gezellige badplaatsje Kololi, gingen we ons even snel opfrissen, om daarna van onze eerst Afrikaanse vacantie-avond te genieten!
Eenmaal het hotel verlaten werden we haast omsingeld door aller-aardigste mannen die daar stonden om geld te verdienen aan de toeristen,dat ging zo; hello, how are you, what's your name? Een taxi voor je regelen, je gezelschap houden of je bijvoorbeeld naar een restaurantje brengen voor wat aandacht een een flessie drinken en ook wel voor die ène euro. Er zijn hulsters(die proberen aan je te verdienen op een opdringerige manier) en er zijn bumsters (zij vinden het gezellig een praatje met je te houden). Wij hebben met beide te maken gehad maar niet als vervelend ervaren, het is net hoe jezelf met die mensen omgaat(trouwens dat geldt bijna overal), een lolletje en je bent hun beste vriend(in). Afijn dat gebeurden zo een aantal dagen achter elkaar en zoals m'n zus al zei, hield dat na een paar dagen op en maakten ze gewoon een gezellig praatje met ons, en zo leerden we elkaar kennen, het was altijd gezellig!
We hadden gekozen om bij African Queen te gaan eten. We hadden direkt kontakt met een gezellige taxichauffeur, genaamd Sabba..., dat was lachen, hij sprak Nederlands en het eerste Africaanse woordje leerde we van hem 'IDIYA-proost'.
Toen we binnenkwamen vielen we midden in het optreden van een entertainer die op de grond lag. Hij had dienbladen die hij op z'n voeten liet draaien.Onze eerste avond in Gambia was geslaagd. Ik kreeg echt zin in de volgende dagen en m'n nieuwsgierigheid was groot!!

Dag 2 's ochtends aapjes, 's avonds wokken

14-03-09 M'n zus, ze had me mooi weer beloofd, zo'n 35 graden! Bij het wakker worden, geen zon hoor! Heb ik weer, dacht ik toen. Nee, de lucht was zelfs dichtgetrokken, net of we niet weg waren uit Nederland. Ik hoefde geen jas mee, dat was ook niet echt nodig maar een dikke trui of vest was wel fijn geweest, dus maar trui, trui, vest en sokken aan ipv m'n zomerjurkje!!
Het ontbijten was lekker en gezellig. De aapjes liepen gewoon om je heen en wisten precies wat ze wilden eten, als ze de kans kregen gapten ze het eten van je bord. Echt een hele leuke ervaring! Even het dorpje in geweest, waar je heerlijk kan vertoeven, geld gewisseld. Al die mannen kwamen gelijk weer op ons af, maar niet op een vervelende manier. Ook al konden ze niet aan je verdienen, toch maakte ze een praatje met je. Hello, how are you, what's your name, where you coming from... Om half twaalf zijn we gaan kijken bij het voeren van tientallen gieren in de tuin van het hotel. Daar stonden we dan tussen de gieren, thuis was ik allang naar binnengerend maar daar lijkt alles wel anders, nou ja, alles is daar gewoon anders! Eind van de ochtend trok de lucht open en brak de zon door, toen was het ook direkt heet. Wij ons snel ontdaan van onze Hollandse outfit en de bikini aan, snel richting het zwembad en liggen.'s Avonds hebben we gegeten bij het wokrestaurant/tuin. Alles was daar buiten, de bar, prieeltjes door de hele tuin hee, waar je gezellig kon zitten eten en het wokken vond ook buiten plaats. Romantisch met m'n zus zittend in een prieeltje met kaarslicht en de Afrikaanse Trom op de achtergrond, dat's toch echte zuster-liefde, hahaha... We hadden al gauw een praatje met twee meiden die daar stonden te wokken. Mail-adressen uitgewisseld voor het versturen van de gemaakte foto's. Daar vragen de meeste mensen om. Mary, waar m'n zus een heel gesprek meehad, vertelde over haar zoontje en vertrouwde ons toe dat ze zwanger is. Later op de avond brachten we haar nog een zakje met speeltjes voor haar zoontje!(We hadden heel veel kleine cadeautjes omdat we een school zouden gaan bezoeken met kleine kinderen)

Dag 3 Serrekunda

15-03-09 Harstikke misselijk wakker, teveel aan de Amaretto gezeten! Wel gezellig gisteravond hoor op het balkonnetje van onze hotelkamer met het geluid van Afrikaanse trom-geluiden op de achtergrond.
Om tien uur hadden we met Alhagy, onze gids afgesproken. Eerst even ontbijten tussen de aapjes en dan gauw naar het plein waar Alhagy ons op zou pikken.
Een man van tijd, precies tien uur kwam hij aanrijden in z'n jeep, hielp ons met instappen en daar gingen we een spannende dag tegemoet.
Op vacantie bezoeken de meeste wel een markt, wij dus ook, op weg naar Serrekunda.De weg daar naartoe is breed en geasfalteerd. Hier en daar langs de weg een kraampje met fruit of dergelijke en al die kindertjes die gewoon
langs de weg liepen...
Eenmaal op de markt aangekomen. Jee, wat groot en wat zat iedereen hutje mutje op elkaar. De 1 met rauwe vis, de andere met een paar sinaasappels, veel met lappen stof en dan zomaar een tentje met een paar westerse kledingstukken, heel indrukwekkend!!
Na de markt heeft Alhagy ons anderhalf uur door de dorpen gereden, daar waren de wegen niet geasfalteerd, gewoon alles zand.
Kleine kindertjes die daar opeens allemaal waren, waar ze vandaan kwamen?? Ze rennen achter de jeep aan en goh, wat
kunnen die kinderen rennen zeg! En dat alleen voor een snoepje. Dat gaat zo; Hallo...Toubab (blanke), minti, minti (snoepje)en
dan gaf je ze wat en dan kreeg je een lach van ze of ze de hele wereld veroverd hadden. Nou, neem maar van mij aan dat dat je raakt!!!!
Door naar het plaatsje Tanji het vissersdorpje voor een bezoek aan de vissersafslag. We bezochten de rokerij... De vis werd op stenen schouwen gerookt met golfplaaten over de vis, daarna werd deze verder gedroogd in de zon (alles voor de export).
Toen nog even een kijkje genomen op het strand, dat was een hele happening! De lammetjes liepen op het strand,
een drukte van jewelste omdat de vis hier werd binnengehaald.
Wat hadden we veel gezien en wat heeft het veel indruk op me gemaakt...
De dag was nog niet om, dus pikte we nog lekker twee uurtjes strand mee. Daar liggend kon ik alles even laten bezinken.
's Avonds heerlijk gegeten bij restaurant Paradis en een borrel na op ons balkon, toen ging ik voelen, voelen dat ik geraakt was
door het leven daar. Zoveel armoede wat ik al had gezien, en wij in zo'n luxe hotel, het klopt niet en toch hadden we dit hotel hier nodig om steeds weer terug te komen in de wereld waar wijzelf mee te maken hebben.

Dag 4 In de jeep naar Senegal

16-03-09 We zouden voor twee dagen naar Kafounti in Senegal gaan...een campound in
beheer van een Nederlandse vrouw. ( een campound is een prive-erf omheind met een stenen muur of schutting...wordt over het algemeen bewoond door een hele familie, er staan dan ook meerdere huizen.)
Alhagy onze gids was weer keurig op tijd en hielp ons weer netjes in z'n jeep ...(wat
heeft die man toch een bijzondere ogen zeg, zo in en in zwart en toch met zoveel licht.....)
We waren twee uur onderweg...., wat zijn we een armoede tegengekomen en zoveel kindertjes die vanuit de erven van de huizen kwamen rennen voor een snoepje. (minthi)
De dorpen waar we doorheen kwamen zagen er sober uit...hier werd m'n gevoel echt geraakt
en toen besefte ik echt, hoe goed ik het heb........en het gevoel begon me te bekruipen van HELP...ik wil ze helpen!!!!
Het was ook een hele mooie rit.... We zijn op plekken geweest in de "middle of no wear" en alles (rode)zandwegen....eind van de rit zagen we er niet meer uit....door kuilen en bies-bush, af en toe vlogen we bijna uit de jeep, 'k heb nog een paar keer m'n kop gestoten aan een stang..... koeien die zo opeens voor de auto liepen (die lopen daar gewoon de hele dag los rond en worden 's avonds weer gehaald)...
geweldig die hele rit.......en wat helemaal geweldig was, de flessen hingen in de palmbomen om palmwijn te bottelen en andere varianten werden hieruit geproduceerd...gaat bij ons alles naar de fabriek!!
Eenmaal aangekomen op het campound wilden we eigenlijk ook alweer weg...m'n zus en ik hadden hetzelfde gevoel, het was onze plek niet. Het zag er allemaal erg mooi uit, maar toch......Het waren ook allemaal Nederlandse mensen en wij wilden tussen de Afrikanen zitten!!
Alhagy, die net in een hangmat was gaan liggen kreeg het nieuws van m'n zus te horen dat we weer weg zouden gaan.....hij had er geen moeite mee, hij leek er zelfs wel blij mee te zijn.......??
Nog even op het strand gekeken....daar was op een kunstschilder na helemaal niemand, het hele gebied was gewoon verlaten. We gingen even bij de kunstschilder kijken...dit vond ik gewoon geweldig, de schilderijtjes waren gewoon van karton, verhard door verf. Hier wilde ik er natuurlijk 1 van...voor 200 dalasi-6 euro..voor ons weinig geld maar voor hem een verdiende dag. Ik moest even het geld halen, het
schilderijtje gaf hij al mee. Weer terug ging ik alleen...., m'n zus vroeg me nog of ik dat wel durfde omdat het nog een stukje lopen was en overal even stil, waarop ik antwoordde; dat ik het wel spannend vond en ja hoor, wie liep daar nou voor me, even verderop, oeps....hij draaide zich om en ik vroeg spontaan of ik een foto mocht maken voor m'n zus die vroeger Bob Marley-fan was, hij gooide z'n haar los en poseerde voor me.....of ie zo uit de jungle kwam, maar erg aardig!
Op het strand voelde ik me minder veilig.....de man kwam me al tegemoet lopen en gaf me meteen briefje met z'n e-mail-adres en telefoonnummer.
Dat gebeurde wel vaker maar dit was anders, voelde niet goed, ik was nou niet direkt in paniek, maar ook nog gelijk een arm om me heen,,,nee, dat hoeft niet van mij, dus had ik die arm er al gauw afgeschud, voelde me absoluut niet op m'n gemak...
......maar.kwam veilig van hem af en misschien was het ook wel een hele lieve man...???
Na de lunch op naar Darsilami, het campound van Tabo en Wilhelmina...een warm onthaal, gelijk gezellig met de andere gasten en familie.
Menno en ??? uit Nederland. Menno komt daar al 25 jaar en heeft destijds een project opgezet bestaande uit kwekerijen voor beplanting van bomen omdat er zoveel gekapt wordt, inmiddels zijn er al heel wat plantages aangelegd. De mensen zijn nu zover.... dat Menno z'n handen ervan af wil trekken en het aan de bevolking
over wil laten. Menno's..vriend/compagnon leert de jongeren daar metaalbewerking en hij had nog een project maar wat dat is , ben ik kwijt.
Dit campound heeft een hele mooie tuin met bananen, citroen, sinaasappel, mangobomen e.d
Voor het eten me ff lekker opgefrist, dit ging gewoon in buitenlucht achter een
cementen muurtje, een emmer water mee omdat daar geen stromend water is en lekker badderen onder de brandende zon met de geluiden van kinderen, vogels e.d..... Helemaal geweldig!!!
's Avonds aten we met z'n allen uit een grote schaal...wel moest ieder op z'n eigen kant blijven. Na het eten kwam Tabo
met geschilden sinaasappels en leerde ons hoe deze te eten zoals dit in Afrika wordt gedaan. Je mond gebruiken als een sinaasappel-pers en de pitten uitspugen in een schaal...wat hebben we gelachen... maar het is me wel gelukt! In dit dorp is nog
geen electrische tijd en het was echt aarde donker. We kregen een olielampje mee en onze zaklataarns naast ons op bed en ja,.....als je dan nodig moest, moest dat op een emmer want je wilde echt niet naar buiten...durfde niet eens m'n ogen open
te doen, dicht voelde veiliger...heel typisch. Heel spannend...en had het niet willen missen!!!

Dag 5 Eten bij Tabo thuis

17-03-09 De nacht waren we goed doorgekomen, wel nog op de emmer geweest maar dat was ons niet vreemd want dat wisten we nog van vroeger op de camping.
Goh, wat is dat toch heerlijk...'s ochtends buiten ontbijten! We zaten met z'n allen
onder het stro'en dak aan een lange tafel samen te ontbijten. Er stonden wat potjes met jam en dergelijke van gasten die dit achter hadden gelaten, maar m'n zus en ik kozen voor de Afrikaanse pindakaas....heerlijk...pittiger van smaak. De pindakaas kan je in emmers kopen en dan overgieten in potjes.
's Middags zouden we bij Tabo thuis eten nadat we de school in het dorp hadden bezocht.....
We troffen het.... want er was een nationale feestdag..., St.Pratrick-day...een Christelijk feest, toch werd dit ook door de Moslims gevierd. De bevolking van Gambia bestaat uit 90% Moslims en 8% Christenen, maar deze bevolking accepteert elkaar en gaan in goede harmonie met elkaar om.Tabo heeft drie vrouwen, de mannen mogen daar vier vrouwen hebben....ze wonen allemaal samen in een campound, alles loopt door elkaar jong en oud, het zag er wel allemaal heel gezellig en gemoedelijk uit..????
Voor de vis die 's middags gegeten zou worden, werd door de eerste vrouw van Tabo onderhandeld over de prijs van de vis met de koopvrouw, intussen gingen wij naar de school toe.
Wat een happening was dat op die school zeg....kleine hummeltjes die op de muziek dansten, klasjes met kinderen
die mancherend aan kwamen lopen en zich daarna opstelden in rijen, militairen in de mars en zelfs de scouting van het dorp...kippevel!!! De hele opvoering duurde wel even, ik had de pest in dat ik geen water had meegenomen....
Die kindertjes die in rijen dik stonden, onder de hete zon... om nog te moeten luisteren naar een dominee uit Engeland die kwam vertellen over St. Patrick...Goh, wat hadden wij te doen met die kindjes, ik was blij toen ik emmers water zag komen voor die hummels!!
Na afloop vroeg het schoolhoofd of nog even iets kwamen drinken...en dat deden we, daar zaten we...zomaar in de schoolbanken van een Afrikaans schooltje.
Voor de meeste kinderen word het mogelijk gemaakt doormiddel van sponsering om naar school te kunnen gaan...maar er zijn nog heel veel kinderen waar dit niet voor geldt!!!!
Tabo is een belangrijk man in het dorp, (zijn vader heeft dit dorp opgezet)....samen met z'n derde vrouw (zij is Nederlandse) leiden
ze projecten in het dorp en omgeving...het helpen van dorpbewoners met bijvoorbeeld
reparatie's aan het huis, ze hebben ervoor gezorgd dat er een "eerste hulppost" en ziekenauto in dorp is enz,enz....
Maar wij gingen dus eten bij Tabo....Leuk hoor, zo bij iemand thuis eten en op de tradionele manier...buiten op de
veranda, een grote schaal eten op de grond en wij er allemaal omheen met hele lage krukjes, kindertjes zittend voor de ouderen en de mannen apart aan de andere kant van de veranda en zo aten wij vrouwen met kinderen allemaal uit 1 schaal, zij met de handen ( draaide hier met 1 hand balletjes van voordat het de mond inging) en wij m'n zus en ik met een lepel.
Na het eten weer op weg naar het hotel....., afscheid nemen en bedenken dat je deze lieve mensen misschien nooit meer ziet!?
Het was terug nog een dik uur rijden, ook weer veel armoede gezien (ook mooie plekken), aapjes springend langs de autoweg en enorm veel schoolkinderen op weg naar hun school.....elke dag weer vele kilometers lopen!!!!
O, wat zagen we eruit na die stoffige rit in die jeep, maar ik had het nooit willen missen.... Wat is douchen dan fijn...ja, en voor veel mensen daar is dat niet weggelegd, er zijn dorpen waar het water nog uit de put wordt gehaald!!!!.....Lekker schone kleren aan en even relaxen
op het balkon.....wat een indrukken hadden we opgedaan..nog weer een keer de foto's bekijken!
Tegen zevenen liepen we richting het dorpje om te eten....we kozen voor Ghosaan bar& restaurant... dat werd een gezellige avond, we zaten nog niet of ik bleek al gauw te trouwen zo werd gezegd... , het leeftijdsverschil maakte niet uit, dat was maar een getal........ Helaas gaat het daar zo....er zijn zat vrouwen die hier op ingaan en er ook speciaal voor naar Gambia gaan om zich een vacantie te laten vermaken door zo'n mooie man...en die jongens/mannen, die hebben geld nodig om hun gezin/familie te onderhouden...
We hebben er een aantal gezien die week....oudere dames....ja, hoor zo rond de zestig met zo'n mooie jonge knul tussen de twintig en dertig jaar.
Ik kon dat moeilijk aanzien....vreselijk, en dat allemaal door dat rotgeld. Als het nou relatie's waren waar liefde aan te pas kwam...dan zeg ik niets..
Pure sextoerisme....!!!!!!
..........Ondanks dat ik niet op het aanzoek inging...ha,ha,ha... raakte we toch gezellig aan de babbel..Zijn naam is Lamin, deze naam hoor je ontzettend veel in Gambia...De eerst geborene krijgt deze naam (als het een jongen is).
Hij werkt zes dagen in de week 10 uur per dag in het restaurant voor 36 euro per mnd, plus z'n fooi....ja, toen ik dat hoorde..raakte ik wel even van slag..
daar zaten we dan uitgebreid te eten voor 6 euro p.p.......voor ons goedkoop, voor hen niet te betalen!! We hebben hem een dikke fooi gegeven..............

Dag 6- Markt en Ghosaan bar

18-03-09 O, wat vind ik dat toch heerlijk....buiten ontbijten. Eerst langs het buffet, ik nam maar geen eieren meer, die waren er namelijk in allerlei varianten en dat is natuurlijk altijd lekker bij zo'n ontbijt. Nee, ik nam lekker veel fruit...mango, meloen..
Grote teleurstelling toen we buiten wilden gaan zitten, de aapjes waren er niet maar wel grote witte vogels (het leken wel kleine ooievaars) die het eten van een paar mensen net weggapten en het drinken omgooiden....wij lachen natuurlijk..moet je maar niet bij je bord weglopen!!!
Deze ochtend was bedoeld om wat souvenirs te kopen, normaal heb ik het daar niet zo op maar deze vacantie was zo speciaal...de manier al van hoe ik hier kwam en het gevoel wat dit land me bracht....en dat wilden ik delen met thuis en dan hadden ze hier weer een beetje meer verdiend!!!
We besloten naar het marktje te gaan op het binnenplaatsje eind van het dorpje. We moesten eerst nog even naar het wisselkantoor en alle bekenden wilden ook even een praatje.....
Eenmaal aangekomen zag ik al gauw dat ik hier zou slagen....het waren alleen maar cadeautjes,
helemaal gericht op het toerisme...veel houtsnij-werk, stof en stranddoeken. Het was er heel kleurrijk
en iedereen deed z'n uiterste best om je in z'n winkeltje te krijgen....we waren erg makkelijk met kopen
niet echt moeilijk met afdingen wat we wel gedaan hebben, want ze beginnen echt met een hoge prijs, als
je het voor de helft kan kopen dan heb je niet teveel betaald en zij hebben leuk verdiend!
Iedereen wilden op de foto....en ze vroegen om restjes shampoo en dergelijke...of we deze wilden brengen als we teruggingen naar Nederland.....Ik had bewust zelf restjes meegenomen ivm het gewicht want 20kilo bagage, daar zit je zo aan....wij iig wel want we hadden heel veel cadeautjes mee voor de kindertjes op een school die we zouden gaan bezoeken.
Ik had nog niet alle cadeautjes maar we waren het zat! Even stokbroodje kopen, wat kaas en op naar het strand, nog ff een paar uurtjes bakken.
We lagen net een uurtje.... toen er een jongeman kwam met een pot smeersel, (er zit daar elke dag een vrouwtje met die potten en dergelijke en ik dacht hij bij haar hoorden)hij begon een heel verhaal af te steken om mij die pot aan te smeren.
Ik heb die pot van hem gekocht met het idee hij blij en wat was dat nou... 64 eurocent. Die jongen weg...begint die vrouw naar me te roepen en ik draaide me naar haar om waarop ik m'n zus hoor zeggen; jij laat je ook snel overrompelen...ik kon het allemaal even niet plaatsen en ging maar lekker liggen op m'n strandbedje....Opeens besefte ik dat ik 4,50euro voor die pot betaald had en dat was wat m'n zus bedoelde,
helemaal verkeerd omgerekend en hoe ik gerekend had, ik zou het niet weten... er zat nog zand door dat smeerseltje ook. Nou ja, ook weer een leuk verhaal en die jongen had een hele goede dag gedraaid.....!!!
's Avonds hadden we weer lekker bij Ghosaan restaurant gegeten, het werd er bere-gezellig...althans later op de avond want in het begin hadden we te maken met twee opdringerige Nigrianen die daar op vacantie waren.
Anthony die we al eerder hadden ontmoet ( een echte bumster) had ons gevonden en kwam er ook bij zitten voor een praatje en een flessie fanta!
Vanaf tien uur speelden er een band "Raeggee", wat konden die gasten dansen zeg...harstikke gezellig!! Lamin was om tien uur klaar met werken en kwam nog bij ons zitten, heeft zelfs nog met me gedanst en hebbben nog tot laat gebabbeld..........

Dag 7- laatste avond bij Lamin-Lodge gegeten

19-03-09 De aapjes waren er weer tijdens het ontbijt...nog leuke mensen uit Den Helder ontmoet...daar hebben we de nodige lol wel mee gehad tijdens het ontbijt.
Deze dag was een stranddag....achteraf was dit goed zodat de overgang naar huis niet te groot werd, we hadden natuurlijk veel indrukken opgedaan die dagen daarvoor, en de armoede die we toen gezien hebben was heftige ervaring!!
's Avonds hadden we afgesproken met Alhagy en z'n vrouw...we hadden ze uitgenodigd om te eten bij Lamin Lodge, een restaurant op palen boven de Gambia rivier.
Dit was echt super...dit was echt Afrika....de hele entourage en muziek, de bootjes (uitgeholde boomstammen) op de rivier en het eten was ook heerlijk.
Voordat je bij het restaurant bent moet je eerst over een lange brug die kapot was aan alle kanten...lagen gewoon planken overheen.
Er stonden overal olielampjes want er was geen electra... en zo ook toen we terug moesten. Alhagy kreeg een olielamp in z'n handen gedouwd en wij achter hem aan over die lange kapotte brug....lachen natuurlijk. Eenmaal bij de auto was het de olielamp inleveren en de lampen van de auto aan...het was aarde-donker en er reed nog een vreemde met ons mee ook!! Ik zei nog tegen m'n zus dat het lachen zou worden als de auto het niet meer deed, dan konden wij elkaar alleen nog maar zien want Alhagy, z'n vrouw en die man zijn net zo donker als de nacht.
Met die rit moest je ook echt goed kijken als je tegen hen sprak....ja, en wij deden misschien wel zeer aan hun ogen!!!
FF een neutje na op het balkon en ........slapen!!
( dag 8 laatste dag-zie Blogarchief)