20-03-09 Na het onbijt kwam Alhagy ons halen om kindertjes op een school te bezoeken waar we cadeautjes voor gekocht hadden( een project van de Stichting Baobab Nursey School te Hoogeveen)( Het leuke stel uit Den Helder was ook mee).Iedereen zakje met een toetertje, een snoepje, een lichtje en een tandborstel met tandpasta, deze hadden we van verschillende tandartspraktijken gehad!! Toen we daar aankwamen waren we verrast dat ze die week net het item hadden over tanden poetsen, ze zongen er zelfs een liedje over en op het schoolbord stond het met grote letters geschreven.O, wat hebben we die kinderen blij gemaakt, ze hebben staan zingen en dansen en de juf en de meester bespeelden de Djembe....Terug weer naar het hotel, daarna de laatste dingetjes nog gekocht voor thuis...,en nog even bij Lamin iets wezen drinken voordat we hem gedag zeiden.........
Naar de supermarkt............en toen werd ik ff niet lekker,tekort water gedronken,m'n zus ging snel een flesje halen en toen knapte ik al gauw op.....
Ik weet jammer genoeg niet hoe hij heet maar het is een gehandicapte man, zijn voeten zitten aan z'n knieen...In de vacantie hadden we al een paar keer een babbeltje met elkaar, nu ook weer..hij was een beetje bezorgd om me omdat ik duizelig was. Hij zei me toen; dat hij ons erg graag mocht omdat we contact met hem maakte ondanks z'n handicap...Hij vertelde dat de mensen vaak wegliepen van hem, maar dat hij net zoals ons is en ook gevoelens heeft. Goh, wat ik te doen met die man...hij wilde graag op de foto met me... nou, dat hebben toen maar gedaan!
Nog een paar uurtjes naar het strand en dan kwam Alhagy ons halen om ons naar het vliegveld te brengen... weer naar huis........!!!
We konden niet meer in onze hotelkamer en moesten ons opfrissen in het toilet voordat we naar het vliegveld gingen.
Alhagy een man van tijd bracht ons naar het vliegveld.....ik had het best moeilijk om daar weg te gaan!
In het vliegtuig kwam een man (Anthony) uit Gambia naast ons zitten, op weg terug naar huis, naar z'n gezin.....En ik dacht; je THUIS is hier(Gambia) en je huis staat daar(Nederland)..ik snap niets van deze keuze....jawel, ik snap het wel...overleven!!! Maar wat verdrietig om zo'n warmhartig land waar je roots ligt achter je te laten. (misschien geldt dit niet voor Anthony maar voor de meesten wel)
Anthohy laat door middel van workshops wel zien waar zijn roots ligt!! (zie zijbalk;West-Afrikaanse artiesten in Nederland)
We zijn nu vier weken verder en het knaagt nog aan me en ben me nog dagelijks bewust van het hier en daar... het verschil is te groot--------teveel en te weinig. Ik heb er wel een leuk contacten aan overgehouden...Van Lamin kreeg ik net nog een sms............
Of ik nog eens terug ga, heel graag maar als ik er aan denk voel ik het verdriet van afscheid nemen al!!!!!
Hoi Wendy,
BeantwoordenVerwijderenHeb net je hele reisverslag gelezen. Wij zijn vlak voor jou naar Gambia geweest. Ook wij hadden een reisverslag achtergelaten bij Travelpoort (Peter en Paulien van der Zalm). Wat leuk om allemaal te lezen zeg, zo herkenbaar! Ook wij waren erg onder de indruk en moesten regelmatig alles even laten bezinken.
Gisteravond zijn we bij mensen geweest die wij in Gambia hadden ontmoet en die vlak bij ons in de buurt wonen. Ook bij hen weer foto's en film gekeken. Ja, ook wij zijn besmet met het Gambia virus en willen volgend jaar graag weer terug.
Grappig nog dat je Shabba op de foto hebt staan. Wij zijn met hem meegereden van Kotu naar Kololi. We hebben toen zo veel lol gehad met hem, lagen echt dubbel van de lach........
Ja, The Gambia, bijzonder en indrukwekkend.
Groet,
Paulien van der Zalm