15-03-09 Harstikke misselijk wakker, teveel aan de Amaretto gezeten! Wel gezellig gisteravond hoor op het balkonnetje van onze hotelkamer met het geluid van Afrikaanse trom-geluiden op de achtergrond.
Om tien uur hadden we met Alhagy, onze gids afgesproken. Eerst even ontbijten tussen de aapjes en dan gauw naar het plein waar Alhagy ons op zou pikken.
Een man van tijd, precies tien uur kwam hij aanrijden in z'n jeep, hielp ons met instappen en daar gingen we een spannende dag tegemoet.
Op vacantie bezoeken de meeste wel een markt, wij dus ook, op weg naar Serrekunda.De weg daar naartoe is breed en geasfalteerd. Hier en daar langs de weg een kraampje met fruit of dergelijke en al die kindertjes die gewoon
langs de weg liepen...
Eenmaal op de markt aangekomen. Jee, wat groot en wat zat iedereen hutje mutje op elkaar. De 1 met rauwe vis, de andere met een paar sinaasappels, veel met lappen stof en dan zomaar een tentje met een paar westerse kledingstukken, heel indrukwekkend!!
Na de markt heeft Alhagy ons anderhalf uur door de dorpen gereden, daar waren de wegen niet geasfalteerd, gewoon alles zand.
Kleine kindertjes die daar opeens allemaal waren, waar ze vandaan kwamen?? Ze rennen achter de jeep aan en goh, wat
kunnen die kinderen rennen zeg! En dat alleen voor een snoepje. Dat gaat zo; Hallo...Toubab (blanke), minti, minti (snoepje)en
dan gaf je ze wat en dan kreeg je een lach van ze of ze de hele wereld veroverd hadden. Nou, neem maar van mij aan dat dat je raakt!!!!
Door naar het plaatsje Tanji het vissersdorpje voor een bezoek aan de vissersafslag. We bezochten de rokerij... De vis werd op stenen schouwen gerookt met golfplaaten over de vis, daarna werd deze verder gedroogd in de zon (alles voor de export).
Toen nog even een kijkje genomen op het strand, dat was een hele happening! De lammetjes liepen op het strand,
een drukte van jewelste omdat de vis hier werd binnengehaald.
Wat hadden we veel gezien en wat heeft het veel indruk op me gemaakt...
De dag was nog niet om, dus pikte we nog lekker twee uurtjes strand mee. Daar liggend kon ik alles even laten bezinken.
's Avonds heerlijk gegeten bij restaurant Paradis en een borrel na op ons balkon, toen ging ik voelen, voelen dat ik geraakt was
door het leven daar. Zoveel armoede wat ik al had gezien, en wij in zo'n luxe hotel, het klopt niet en toch hadden we dit hotel hier nodig om steeds weer terug te komen in de wereld waar wijzelf mee te maken hebben.
0 reacties:
Een reactie plaatsen